MUHAMMAD YUNUS

Uluslararası Mikrofinans ve Sosyal Girişimcilik Merkezi

Sosyal İşletmecilik Nedir?

Sosyal İşletmecilik

Sosyal işletmecilik, karı maksimize etmek için çabalayan değil, aksine, onu insanlığın en öncelikli ihtiyaçlarının karşılanması için kullanan bir iş modelidir. Ulaşılabilir fiyatlarda ürünler ve hizmet aracılığı ile ya da yoksul ve dezavantajlı insanlara bir işletmede ortaklık vererek ve karı paylaşmalarına müsaade ederek mevcut bir sosyal sorunu çözmeyi hedefler. Bir sosyal işletmecilik, sadece başlangıç sermayesini geri öder ve karını sosyal işletmeciliğin hedefleri doğrultusunda yeniliklere ya da sosyal hedeflerini geliştirecek olan büyümeye yatırır. Sosyal işletmecilik, amaçları açısından çığır açıcı olsa da yönetiminde gelenekseldir. İş gücü profesyoneldir ve iş ücretleri piyasa ücretlerine göre ödenir. Bu tür işletmeler kar amaçlı olmayıp, kar edilsin veya edilmesin temel olarak kendi devamlılığını sağlamak üzerine konumlandırılmıştır. Sosyal işletmecilik, çevreye olan doğrudan etkisinde, değer zincirine olan etkisinde ve finansal bağımsızlığında sürdürülebilir olmalıdır. Bu nokta, sosyal işletmecilik ile hayırseverlik arasındaki temel farktır.

Sosyal İşletmeciliğin Yedi İlkesi

Sosyal işletmecilik, tanımlayıcı unsurları olarak sunulan 7 ilkeden hareket eder:

1. Hedefi, kar maksimizasyonu yerine kişileri ve toplumu tehdit eden sorunların (yoksulluk, eğitim, sağlık, teknolojiye erişim ve çevre gibi) bir veya birkaçının üstesinden gelmektir.
2. Finansal ve ekonomik olarak sürdürülebilirdir.
3. Yatırımcılar sadece yatırım miktarını geri alırlar. Yatırılan paranın haricinde bir kar payı verilmez.
4. Yatırım miktarı geri ödendikten sonra kalan kar, büyüme ve ilerleme için şirkette kalır.
5. Çevreye duyarlıdır.
6. Çalışanlar daha iyi çalışma koşullarında sektör rayicinde ücretler alır.
7. … bütün bunları keyifle yapar.